3 Nisan 2012 Salı

bir sabah.

Bir sabah, uyanmak istediğim yerde değilim. Gece uyuyabilmek için açtığım müzikçaların kulaklığından şu şarkı geliyor.

Bazı insanlar bazen aklınıza gelir. Bazılarının aklınıza bir yerden gelmelerine gerek yoktur, hep oradadırlar zaten. O da öyle bir insan. Bir sabah, kafamda onunla uyandım. Uyanmak istediğim yerde değildim. Gece uyuyabilmek için açtığım müzikçaların kulaklığından o şarkı geliyordu. Zaman durmuş, herşey havada, olduğum yerdeyim ve olayların gelişmesi için birinin saati kurmasını bekliyormuş gibi hissediyorum. Bu his tanıdık geliyor ve o an bu hissin tanıdık olmasından nefret ediyorum, midem bulanıyor. Bu yüzden yataktan çıkamıyorum. Sanırım burada uyuyacağım hep.