Bazen aşkla, dinle, inançla ya da mesleğimle ilgili bazı şeylerin mantığına varmak, mantığın ötesindeki ana fikri keşfedip o fikre ait her türlü düşünceyi kafamda tartışıp, ana fikrin üzerine tam olarak oturtmak gibi kötü bir alışkanlığım var. Bundan birkaç yıl önce şiir ve şairle çok fena kafayı bozmuştum. Kafamda o konuyla ilgili herşeyi, ama gerçekten herşeyi, hallettikten sonra, beynimin o kısmı kendiliğinden kapandı. Artık ahenkli söz dizilerini görmeye bile dayanamıyorum. Böyle böyle hayatımın bütün eğlencesini beynimle yiyerek tüketeceğimden korkuyorum.
Sadece aptal bir kadın olsaydım keşke.
