Bazı insanların, iç huzuruna hiçbir zaman sahip olamayacaklarını öngörüyorum. Çünkü o insanlar birkaç bin yıldır iç huzuruna hiç sahip olamadılar.
Kısa bir süre için hastanesinde çalıştığım ilçe bir ova üzerine kuruluydu. Hastanenin yanında birkaç dönümlük bir tarla vardı ve nadiren rüzgar estikçe üzerindeki ekinler oradan oraya savruluyordu. Birinin içini o tarlaya çok benzetiyorum. Sahip olduğu hiçbir şeyden memnun olmadı, sahip olduklarını ona temin eden kişilere hiçbir zaman teşekkür etmedi, hep daha fazlasını istedi ve bir şeye sahip olmak için hiçbir zaman kendi başına hareket etmedi, aynı bizim ilçenin insanları gibi. Mevcut durumda bir kez olsun mutlu olduğunu görmedim, hep şikayet edecek bir şeyler bulurdu ve elindekileri kaybediyor yavaş yavaş. Ekinler savruluyor ve rüzgar sertleştikçe uçup gidecekler.
(Futurama'da Bender'ın dünyaya geldiğinde bir şey bükemediği anlaşılan kötürüm çocuğunu ilk gördüğümde gerçeklik algımı kaybedip, kafamda rekonstrüktif cerrahi ile çocuğu bir bender haline getirdim. Benim için hayatta mükemmel olmaması gereken hiçbir şey yok şu günlerde.)
skip to main |
skip to sidebar
herşeyle ilgili blog.
